دیروز:
من با حمایت مردم توی دهن این دولت میزنم..

وقتی مست و خراب
با نغمه های ذهنم می رقصیدم
بومم را برداشتم
تا زیباترین حس دنیا را بکشم
قبل از اینکه حسم را بکشند !!
اما نه حسی بود و نه انگیزه ای ..
انگیزه ام از گوشه ی پنجره بیرون می ریخت
تا پاییز طلایی شما ها را رقم زند
ــ قلم مو از دستم سر خورد
حسم سرما خورد ؛
و من با گوشه ی جدیدی از کنج اتاقم آشنا شدم !



بهرام ــ ۸/۱۲/۸۷ ، رشت

" من ،منم !
مردم را دریاب ، هرگز سازش مكن
آری كسانی كه سازش نمی كنند ، می میرند اما مرگشان عین حیات و زندگانی است ..
آری تو نیز می میری اما در چهره ات نشانی از مرگ نخواهد بود .
از گلوله نترس ، تو روح گلوله ای ، گلوله از زبان تو سخن خواهد گفت و از عمل تو شلیك خواهد شد ــ
تو همان اندازه مفید هستی كه من هستم .
آه تو نمی دانی كه تا چه اندازه كمك هایت به مردم مفید است ؛ مردمی كه تو را قربانی خواهند كرد " !!

آزاد بوده ایم
بی آنکه حتی فکر کنیم
به آنانکه در حصار میله ها
یک خط کشیده اند
به ازاء هر غروب
کنار تخت های هر روزه شان
و تلخ خندیده اند
به فریادهای تکراری زندانبان
به آنانکه یکبار شاید
پی تدبیر رفته اند
و یک ابد بار
تشویش را زندگی کرده اند
و ما
همرنگ جماعت بوده ایم !

هیچ کس
آنطور که می نمود ، نمود پیدا نکرد
فقط دل ساده ی مرا با خود برد
آن هم یک طرفه ــ
به کوچه های بن بست
یک روز بهاری ، دوستی
از تبار پاکی ، با لباسی خاکی
گفت : رها شو  ای دوست
همچو پروانه کنار شمع باش ..
سوختم !
اما ــ
باور کنید ای دوستان
عاشقانه سوختن
بهتر از ذلت آب سرد است !
آب سردهایی که عمری ریختن بر سر من ...

خانمها ، آقایون

وقتی عشق را به لجن می کشیدی
گفتم نکن ..
اما یک گوشت را در و گوش دیگرت را دروازه نمودی و همچنان کردی ــ
خب من هم تو را  کردم !!!
و این زمانی بود که سنگدل شدم
ولی هیچ گاه موری را نیازردم ...

بی خیال ...

... :
برای روز میلاد تن من
نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی
برایم جام سرمستی بنوشی
...
.
.
برای روز میلادم فقط ساکت بمان !!
همین.